En sevdiğim ayakkabım ortopedik ve çok rahat olduğu için neredeyse her yere onunla giderdim, yer ayırt etmezdim. Bir gün Cami Külliyesi’nde üst kata çıktım. Üst kata çıkarken ayakkabıları çıkarmak zorunda kaldım ve terlik giyip alt katlara indik. Çıkışta hangi katta bıraktığımı karıştırdım ve ayakkabımı bulamadım. Mecburen orada bulduğum bir terlikle eve döndüm. Açıkçası çok üzülmüştüm çünkü gerçekten en sevdiğim ayakkabıydı. Yaklaşık 1–1,5 ay sonra külliyedeki tanıdıklarım ayakkabının bulunduğunu söylediler ve bana geri teslim ettiler. Yeniden kavuşunca çok sevindim ve o günden sonra yine onunla her yere gitmeye devam ettim. Bu yüzden benim için sadece bir ayakkabı değil, hatırası olan bir yol arkadaşıdır.En sevdiğiniz ayakkabınızı ve onunla nerelere gittiğinizi yazın.
